Ton Lathouwers

Ton Lathouwers. 2014

Prof. dr. Ton Lathouwers (1932) studeerde wis- en natuurkunde, en Slavische talen en letterkunde. Hierna volgde hij gedurende vier jaar een studie vergelijkende cultuur- en godsdienstwetenschappen over de ontmoeting tussen Oost en West. In 1968 werd Ton Lathouwers benoemd tot gewoon hoogleraar Russische letterkunde te Leuven, met een nevenopdracht aan de theologische faculteit: religieuze thematiek in de moderne literatuur. In 1987 verkreeg Ton Lathouwers zijn officiële autorisatie (transmissie) als leraar Chinese Rinzai Chan van de Chinese Ch’anmeester Teh Cheng. Sindsdien begeleidt hij zengroepen in Nederland, België en Zweden.

Ton Lathouwers is één van de meest liberale zenleraren in het Nederlandse taalgebied. Als docent en hoogleraar in Leuven (Slavische letterkunde) getuigden zijn colleges al vroeg van het appél van hart tot hart. Kort na zijn benoeming tot hoogleraar in 1968 begaf hij zich op de zenweg. Hij bereisde onder andere Japan, Thailand, Birma en ook Indonesië. Daar legde hij zich toe op de studie van het Chinese Rinzai (Lin Chi)-ch’an traditie onder leiding van ch’an-meester Teh Cheng (S.A. Jinarakkhita), die Ton in 1987 transmissie als zenmeester verleende. Bij die gelegenheid werd hem de naam Hui Yu toegekend, wat ‘vriend van wijsheid’ betekent.

De begeleiding door Ton is persoonsgericht en stelt de ontmoeting – idealiter van hart tot hart (i shin den shin) of van kwetsbare mens tot kwetsbare mens – centraal, in teisho (zen-toespraak), dokusan (dialoog met de leraar) en sinds kort vooral mutual inquiry (samen bevragen).

Op de website van ons Chinese moederklooster is ook een pagina aan Ton gewijd.

Ton ontvangt geen e-mails meer. Het lezen en beantwoorden ervan vergt gewoonweg teveel tijd van hem. Hij is tenslotte 80+ … Wij hopen op uw begrip hiervoor.

Op de achterflap van zijn boek Meer dan een mens kan doen lezen we over Ton:

… Ton Lathouwers (1932) is één van de meest liberale zenleraren in het Nederlandse taalgebied.
Als docent en hoogleraar in Leuven (Slavische letterkunde) getuigden zijn colleges al vroeg van het appèl van hart tot hart.  Kort na zijn benoeming tot hoogleraar in 1968 begaf hij zich op de zenweg.

Hij bereisde onder andere Japan, Thailand, Birma en ook Indonesië.  Daar legde hij zich toe op de studie van het Chinese zen (ch’an) onder leiding van ch’anmeester Teh Cheng. (…)

Ton Lathouwers (…) put uit zijn zeer persoonlijke, soms intieme ervaringen en uit zijn tomeloze belezenheid.
Zijn toespraken (…) zijn in staat ons echt vertrouwd te maken met begrippen als het oorspronkelijk gelaat, hartsvertrouwen en wijsheid-voorbij-alle-wijsheid.  Zij vertellen hoe het mysterie van het leven elk mens uitdaagt tot een volstrekt persoonlijk antwoord en dat ieder mens, zonder uitondering, daartoe ook werkelijk alle ruime heeft.
Want iedereen is aanvaard zoals hij of zij is. …

Ton haalt tijdens zijn teisho’s (zentoespraken) heel wat voorbeelden aan uit de Russische literatuur en grote filosofen.
Enkele veel aangehaalde namen: Teh Cheng, Dostoijevski, Tolstoi, Kierkegaard, Nietzsche, Fortmann en natuurlijk zijn lievelingsauteur Sjestov.

Ton heeft in het verleden transmissie gegeven aan een oudere kloosterzuster, Elisabeth Dinnissen en aan mevrouw Greet Limpens, die inmiddels overleden is.
Meer recent aan André van der Braak en als laatste aan de inmiddels overgegane Bieke Vandekerckhove.

Degene die transmissie heeft gekregen is bevoegd om zelf ook weer transmissie door te geven en alle andere handelingen die Ton nu ook doet.

Daarnaast heeft Ton een aantal mensen als leraar benoemd. Dit zijn de mensen die al langere tijd een groep begeleiden in de geest van de Maha Karuna Ch’an.
Zij kunnen geen transmissie doorgeven, maar hebben verder alle bevoegdheden die de mensen met transmissie ook hebben.

Deze leraren zijn Jo Ampe, Ruud Baanders, Akke de Bruijn, Ronald de Caluwé, Rogel Dias, Marja de Groote, Olaf van Kooten, Edel Maex, Geert Mortier, Eric Ooms, Carine Pulinckx, Gerd Roscam, Marianne Verbakel, Elsbeth Wolf.

Het proces van leraar worden of transmissie krijgen is bij Maha Karuna anders dan bij veel Japanse Zenscholen. Bij Maha Karuna is het een kleine, ingetogen ceremonie, waar niet veel ruchtbaarheid aan wordt gegeven. Evengoed is het ook geen geheim, vandaar dat we het op deze pagina wel willen benoemen.

Ton hoopt dat als hij er op een dag niet meer zal zijn, er toch nog een aantal groepen in zijn geest door zullen gaan en er ook een verbinding zal zijn tussen de leraren die groepen begeleiden.

Deze site is een coproductie van Jo Ampe en WebZenz.