Zitten in verbondenheid

‘Zingen geneest de bronnen van het donker’

Iedere religie kent haar eigen feesten en rituelen. Boeddhistische feesten herdenken de belangrijke gebeurtenissen uit het leven van de Boeddha, geboorte, verlichting en parinirvana. Ik voelde me nooit zo vertrouwd met deze feestdagen tot ik de analogie met christelijke feestdagen zag, waarop momenten uit het leven van Jezus worden herdacht, zijn geboorte, overlijden, verrijzenis en […]

‘Zingen geneest de bronnen van het donker’ Lees verder »

Een mateloos verlangen

Ik begin met een citaat uit: Je kunt er niet uit vallen van Ton Lathouwers: “Alle teksten van grote meesters als Bodhidharma, Seng-Ts’an[1], Lin-Chi of Dogen, zeggen iets over de werking van onze hartgeest, maar wat zeg jij? Alle teksten van de wereldreligies brengen iets van het grote mysterie tot uitdrukking, maar hoe raakt het

Een mateloos verlangen Lees verder »

Met nieuwe ogen zien

25 jaar geleden droeg mijn eerste leraar Nico Tydeman het gedicht ‘De Reis van de drie Koningen’ van T.S. Eliot voor. Het gedicht leest als metafoor voor de spirituele weg en is als proloog opgenomen in zijn boek ‘Dansen in het duister’ (1999). Nico beschrijft de bronnen die wegwijzers waren op zijn geestelijk pad, Johannes

Met nieuwe ogen zien Lees verder »

‘Het universum geeft en het universum neemt’

De betekenis van gelijkmoedigheid wordt vaak verkeerd begrepen, als zou je zonder emoties zijn, maar dat is natuurlijk niet zo. Die verwarring komt misschien wel door het begrip ‘uitdoven’ dat in het theravāda boeddhisme[1] gebruikelijk is. Uitdoven betekent niet dat er geen emoties zijn, maar het wil zeggen dat het ‘ik’ of het ‘ego’ is

‘Het universum geeft en het universum neemt’ Lees verder »

‘Sola Fide’

Eeuwenlang wordt in de christelijke traditie op 2 november Allerzielen gevierd. Het is een dag om degenen, die zijn overgegaan, te gedenken. We steken een kaarsje aan, noemen de namen. Er is verdriet om het gemis, het is ook een dag om dierbare herinneringen met elkaar te delen. Tijdens sesshins eindigt de dag altijd op

‘Sola Fide’ Lees verder »

Ishin-denshin

In de decennia voorafgaand aan de zenweg, herinner ik me een gevoel van basale ontworteling. Zekerheden, zo die er al zijn, waren verdwenen, mijn katholieke wortels doorgesneden. Een diepe onrust had zich in mij genesteld. Uiterlijk leek er niets aan de hand. Het was in het Nijmegen van de jaren zeventig, bruisende stad, middelpunt van

Ishin-denshin Lees verder »

Scroll naar boven